Przemysław Kwiek

PK od roku 1967 uprawia i doskonali konsekwencją COŚ, czemu jako procesowi nadaje nazwę DZIAŁANIA, a w metasferze nazwę CAŁOSTKI – krocząc metodą ciągłych wyborów warunkowanych pamięcią oraz zewnętrznością i wewnętrznością. Przedmiotem jest sama sprawna operacja światem, a pokaz tysięcy MOŻNOŚCI, zarówno operacji jak i świata – celem. Nie szukać prawdy w układzie statycznym, a widzieć (!), że nie ma takiej w ruchomym.
W latach 1971-88 PK wraz z Zofią Kulik pracował w duecie artystycznym KwieKulik, tworząc metodę „dokumentowanych Działań materiałowo-przestrzenno-życiowych w określonych uwarunkowaniach” (PK od 1967r.). W domu założyli prywatną „instytucję pozainstytucjonalną” – PRACOWNIĘ DZIAŁAŃ, DOKUMENTACJI I UPOWSZECHNIANIA (PDDiU), gdzie robili własne wystawy i żywe pokazy multimedialne (przeważnie dla cudzoziemców), ze swoich ogromnych zbiorów.
Od 1988 r. PK pracuje indywidualnie, kontynuując formalne i ideowe zdobycze KwieKulik i z lat wcześniejszych. Słowem APPEARANCE (pojawienie się, wygląd) nazywa każdą swoją kolejną ekspresję, z którą „wychodzi na zewnątrz”, bez względu na to czy ma ona formę Działania, performance, instalacji, wystawy obiektów (obrazów, rzeźb?), pokazu dokumentacji, wypowiedzi, publikacji czy jest konglomeratem tych form. Tę formę jako nowy genre wprowadza do sztuki. Poszczególne APPEARANCE, wraz ze zdarzeniami „życiowymi” tworzą UTWÓR – właściwe Dzieło; nie jest ono tylko prostą sumą składników. PK sam jest swoim „fotograficzno-filmowo-pisanym” dokumentatorem. Jest jednym ze współtwórców gatunku Performance (od 1970r.) i rozpoznawanym międzynarodowo performerem.