Biografia
Absolwent teatralny Mehdi FARAJPOUR (ur. 1980 w Iranie) uważany jest za pomysłowego artystę performance. Jest posiadaczem kilku nagród i stypendiów. W 2003 roku ukończył „Sureh” Fine Arts University w Teheranie z tytułem Bachelor of Arts w dziedzinie teatru.
Jego działania są głównie podzielone na dwie części: tworzenie i uczenie. Oprócz swojej artystycznej twórczości, skupia się także na przekazywaniu jego kreatywnej wizji tańca, nazwanej przez niego: „Refleksyjny taniec”. Artystyczna kariera Mehdiego zawiera się w bardzo wielu, różnych dziedzinach, takich jak literatura, poezja, taniec, Butō, fotografia, film, sztuka dźwięków i teatr.
W 2002 roku uruchomił Oriantheatre Company z kilkoma tancerzami i aktorami w Teheranie. Szybko udało mu się wypromować grupę na scenę międzynarodową. Obecnie Oriantheatre Company ulokowane jest we Francji, chociaż wciąż posiada członków z całego świata. Głównym zamierzeniem Oriantheatre było badanie stylów fizycznej gry aktorskiej a także mocy drzemiącej w koncentracji – mentalnej i cielesnej – występując na scenie. Jednak późniejszym celem było poznanie jakości aparycji występujących na scenie aktorów i tancerzy.
The Monk performers to tytuł książki Mehdiego, wydanej w 2008 roku. Książka ta jest podsumowaniem jego własnych doświadczeń z tworzeniem sztuki.
W 2008 roku współpraca z indyjskimi tancerzami Bharata Natyam przyniosła mu najwyższą nagrodę za choreografię i muzykę na 26th International theatre festival of Iran. Pod koniec 2008 roku został uhoronowany przez Hooyong performing Arts center stając się Artist-in-residence w Korei Południowej. W 2009 roku uzyskał stypendium „Orient and Europe” za swój występ w Polsce.
W 2010 roku został członkiem jury międzynarodowego festiwalu teatru w Mińsku na Białorusi.
Kraje, w których głównie występuje to: Indie, Polska, Iran, Korea Południowa, Francja, Turcja, Niemcy, Szwecja, Białoruś, Finlandia.
Statement
Wyznanie
Wyznanie ma charakter zarówno buntowniczy i litościwy. Litościwy, współczujący dla wszystkich kobiet na świecie, które cierpią przez niezdarne zasady stworzone przez mężczyzn. Jest też buntem przeciw każdej przemocy, czy to z powodów religijnych czy społecznych itd.
Solowy pokaz Wyznanie symbolami mówi o przeznaczeniu kogoś, kto nie ma na imię Guliwer!!! Okazuje się, że życie tego „kogoś” ma wiele wspólnego z przygodami Guliwera.
Jednak pytanie brzmi: co może być wspólnego między Guliwerem, fikcyjną postacią książki, a kobietami z Bliskiego Wschodu, cierpiącymi przez realia XXI wieku? Krótki pokaz Butō szybko pokaże co łączy obie rzeczy.
Tekst performance:
Jestem kimś czyje imię nie brzmi Guliwer. Więc nie było żadnych podróży odkąd urodziłem się w swoim celu, gdzie spotkałem za dużo malutkich ludzi. Więc, nie było żadnej podróży, żadnego oceanu, statków, tylko ogień. Pierwszy obraz jaki zobaczyłem w swoim życiu. Zrodziłem się z ognia, dorastałem przy ogniu. Wciąż płonę wewnątrz siebie, w kraju Liliputów, gdzie się urodziłem i stamtąd piszę: „NIGDZIE”
Powinienem zacząć podróżować
Powinienem zacząć podróżować
Powinienem zacząć „podróżować”
